من از اين مي ترسم

  كه بگويي اي گل

  كه ندارم جايي

  من دگر در دله تو
 


    من از اين مي ترسم

    كه حكايت كند ابر

    از غم چشمانم

    از زماني كه بگويي

    تو به من

    هيچ نداري ميلي.......



    من از اين مي ترسم

  من از اين مي ترسم

  من از اين مي ترسم

   كه ندايي رسد از جانب حق

  بارو بنديل ببند

  كه نداري جايي

  در دل بنده ي من

  تو شكستي آنرا.......

  حال بايد كه بيايي تا من

  بشكنم قلب تورا........



  من از اين مي ترسم
 
  كه گلم هستی من

  نه نگيرد دگر از ياسرخود

  هيچ نشاني....

  هيچ يادي و سراغي

  اي واي.........

نوشته شده در سه شنبه دهم اسفند 1389ساعت 20:42 توسط دیونه| |